| جوشکاری یکی از روش های تولید می باشد .هدف آن اتصال دایمی مواد مهندسی (فلز.سرامیک.پلیمر.کامپوزیت) به یکدیگر است به گونه ای که خواص اتصال برابر خواص ماده پایه باشد.
تاریخچه جوشکاری
موسیان در ۱۸۸۱ قوس کربنی را برای ذوب فلزات مورد استفاده قرار داد.
اسلاویانوف الکترودهای قابل مصرف را در جوشکاری بکار گرفت.
ژول در ۱۸۵۶ به فکر جوشکاری مقاومتی افتاد.
لوشاتلیه در ۱۸۹۵ لوله اکسی استیلن را کشف و معرفی کرد.
الیهو تامسون آمریکایی از جوشکاری مقاومتی در سال ۱۸۷۶ استفاده کرد.
در پایان جنگ های جهانی اول و دوم جوشکاری پیشرفت زیادی کرد.احتیاجات بشر به اتصالات مدرن-سبک-محکم و مقاوم در سالهای اخیر سبب توسعه سریع این فن شده است.
فرآیند جوشکاری با قوس الکتریکی
جریان الکتریکی از جاری شدن الکترون ها در یک مسیر هادی بوجود می آید.هر گاه در مسیر مذکور یک شکاف هوا(گاز) ایجاد شود .جریان الکترونی و در نتیجه جریان الکتریکی قطع خواهد شد.چنانچه شکاف هوا باندازه کافی باریک بوده و اختلاف پتانسیل و شدت جریان بالا.گاز میان شکاف یونیزه شده و قوس الکتریکی بر قرار می شود.از قوس الکتریکی بعنوان منبع حرارتی در جوشکاری استفاده می شود.روش های جوشکاری با قوس الکتریکی عبارتند از:
جوشکاری با الکترود دست یا SMAW
جوشکاری زیر پودری یا SAW
جوشکاری با گاز محافظ یا GMAW یا MIG/MAG
جوشکاری با گاز محافظ و الکترود تنگستنی یا GTAW یا TIG
جوشکاری پلاسما
جوشکاری زیر آب
جوشکاری زیر آب از زمان جنگ جهانی دوم هنگامیکه کشتی های خسارت دیده باید سریعآ تعمیر می شدند بوجود آمد.بیرون آوردن کشتی برای تعمیر کردن آن.هم اکنون نیز بسیار هزینه بر است و صرفه اقتصادی ندارد.
بسیاری از مردم جوشکاری زیر آب را بسیار عجیب می دانند.چون ماهیت جوشکاری را از آتش می دانند.ولی جوشکاری ماهیت قوس الکتریکی دارد و روشن شدن آن زیر آب کار عجیبی نیست.برای جوشکاری در خشکی هوا یونیده می شود و در آب بخار آب یونیزه می شود.
|